द्वादशः खण्डः

आकाशो वाव तेजसो भूयानाकाशे वै सूर्याचन्द्रमसावुभौ
विद्युन्नक्षत्राण्यग्निराकाशेनाह्वयत्याकाशेन
शृणोत्याकाशेन प्रतिशृणोत्याकाशे रमत आकाशे न रमत आकाशे जायत आकाशमभिजायत
आकाशमुपास्स्वेति ॥ १ ॥

ākāśo vāva tejaso bhūyānākāśe vai sūryācandramasāvubhau
vidyunnakṣatrāṇyagnirākāśenāhvayatyākāśena
śṛṇotyākāśena pratiśṛṇotyākāśe ramata ākāśe na ramata ākāśe jāyata ākāśamabhijāyata
ākāśamupāssveti || 1 ||

स य आकाशं ब्रह्मेत्युपास्त आकाशवतो वै स
लोकान्प्रकाशवतोऽसम्बाधानुरुगायवतोऽभिसिध्यति
यावदाकाशस्य गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति य आकाशं ब्रह्मेत्युपास्तेऽस्ति
भगव आकाशाद्भूय इत्याकाशाद्वाव भूयोऽस्तीति तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २
॥

sa ya ākāśaṃ brahmetyupāsta ākāśavato vai sa
lokānprakāśavato'sambādhānurugāyavato'bhisidhyati
yāvadākāśasya gataṃ tatrāsya yathākāmacāro bhavati ya ākāśaṃ brahmetyupāste'sti
bhagava ākāśādbhūya ityākāśādvāva bhūyo'stīti tanme bhagavānbravītviti || 2
||

इति द्वादशखण्डभाष्यम् ॥

iti dvādaśakhaṇḍabhāṣyam ||