षोडशः खण्डः

अथ होवाच बुडिलमाश्वतराश्विं वैयाघ्रपद्य कं त्वमात्मानमुपास्स इत्यप एव
भगवो राजन्निति होवाचैष वै रयिरात्मा वैश्वानरो यं
त्वमात्मानमुपास्से तस्मात्त्वं
रयिमान्पुष्टिमानसि ॥ १ ॥

atha hovāca buḍilamāśvatarāśviṃ vaiyāghrapadya kaṃ tvamātmānamupāssa ityapa eva
bhagavo rājanniti hovācaiṣa vai rayirātmā vaiśvānaro yaṃ
tvamātmānamupāsse tasmāttvaṃ
rayimānpuṣṭimānasi || 1 ||

अत्स्यन्नं पश्यसि प्रियमत्त्यन्नं पश्यति प्रियं भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं
कुले य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते बस्तिस्त्वेष आत्मन इत होवाच
बस्तिस्ते व्यभेत्स्यद्यन्मां नागमिष्य इति ॥ २ ॥

atsyannaṃ paśyasi priyamattyannaṃ paśyati priyaṃ bhavatyasya brahmavarcasaṃ
kule ya etamevamātmānaṃ vaiśvānaramupāste bastistveṣa ātmana ita hovāca
bastiste vyabhetsyadyanmāṃ nāgamiṣya iti || 2 ||

इति षोडशखण्डभाष्यम् ॥

iti ṣoḍaśakhaṇḍabhāṣyam ||