प्रथमः खण्डः

श्वेतकेतुर्हारुणेय आस तꣳ ह पितोवाच श्वेतकेतो वस ब्रह्मचर्यं न
वैसोम्यास्मत्कुलीनोऽननूच्य ब्रह्मबन्धुरिव भवतीति ॥
१ ॥

śvetaketurhāruṇeya āsa tam̐ ha pitovāca śvetaketo vasa brahmacaryaṃ na
vaisomyāsmatkulīno'nanūcya brahmabandhuriva bhavatīti ||
1 ||

स ह द्वादशवर्ष उपेत्य चतुर्विꣳशतिवर्षः सर्वान्वेदानधीत्य महामना
अनूचानमानी स्तब्ध एयाय तꣳह पितोवाच ॥ २ ॥

sa ha dvādaśavarṣa upetya caturvim̐śativarṣaḥ sarvānvedānadhītya mahāmanā
anūcānamānī stabdha eyāya tam̐ha pitovāca || 2 ||

श्वेतकेतो यन्नु सोम्येदं महामना अनूचानमानी स्तब्धोऽस्युत
तमादेशमप्राक्ष्यः येनाश्रुतꣳ श्रुतं
भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातमिति कथं नु भगवः स आदेशो भवतीति ॥
३ ॥

śvetaketo yannu somyedaṃ mahāmanā anūcānamānī stabdho'syuta
tamādeśamaprākṣyaḥ yenāśrutam̐ śrutaṃ
bhavatyamataṃ matamavijñātaṃ vijñātamiti kathaṃ nu bhagavaḥ sa ādeśo bhavatīti ||
3 ||

यथा सोम्यैकेन मृत्पिण्डेन सर्वं मृन्मयं विज्ञातꣳ स्याद्वाचारम्भणं विकारो
नामधेयं मृत्तिकेत्येव सत्यम् ॥ ४ ॥

yathā somyaikena mṛtpiṇḍena sarvaṃ mṛnmayaṃ vijñātam̐ syādvācārambhaṇaṃ vikāro
nāmadheyaṃ mṛttiketyeva satyam || 4 ||

यथा सोम्यैकेन लोहमणिना सर्वं लोहमयं विज्ञातꣳस्याद्वाचारम्भणं विकारो
नामधेयं लोहितमित्येव सत्यम् ॥ ५ ॥

yathā somyaikena lohamaṇinā sarvaṃ lohamayaṃ vijñātam̐syādvācārambhaṇaṃ vikāro
nāmadheyaṃ lohitamityeva satyam || 5 ||

यथा सोम्यैकेन नखनिकृन्तनेन सर्वं कार्ष्णायसं विज्ञातꣳ स्याद्वाचारम्भणं
विकारो नामधेयं कृष्णायसमित्येव सत्यमेवꣳ सोम्य स आदेशो भवतीति ॥ ६ ॥

yathā somyaikena nakhanikṛntanena sarvaṃ kārṣṇāyasaṃ vijñātam̐ syādvācārambhaṇaṃ
vikāro nāmadheyaṃ kṛṣṇāyasamityeva satyamevam̐ somya sa ādeśo bhavatīti || 6 ||

न वै नूनं भगवन्तस्त एतदवेदिषुर्यद्ध्येतदवेदिष्यन्कथं मे नावक्ष्यन्निति
भगवाꣳस्त्वेव मे तद्ब्रवीत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ७ ॥

na vai nūnaṃ bhagavantasta etadavediṣuryaddhyetadavediṣyankathaṃ me nāvakṣyanniti
bhagavām̐stveva me tadbravītviti tathā somyeti hovāca || 7 ||

इति प्रथमखण्डभाष्यम् ॥

iti prathamakhaṇḍabhāṣyam ||