षष्ठोऽनुवाकः

स य एषोऽन्तर्हृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः ।
अन्तरेण तालुके । य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ
केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ
प्रतितिष्ठति । भुव इति वायौ ॥ १ ॥

sa ya eṣo'ntarhṛdaya ākāśaḥ | tasminnayaṃ puruṣo manomayaḥ | amṛto hiraṇmayaḥ |
antareṇa tāluke | ya eṣa stana ivāvalambate | sendrayoniḥ | yatrāsau
keśānto vivartate | vyapohya śīrṣakapāle | bhūrityagnau
pratitiṣṭhati | bhuva iti vāyau || 1 ||

सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति
मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः ।
एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् ।
शान्तिसमृद्धममृतम् । इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ २ ॥

suvarityāditye | maha iti brahmaṇi | āpnoti svārājyam | āpnoti
manasaspatim | vākpatiścakṣuṣpatiḥ |
śrotrapatirvijñānapatiḥ |
etattato bhavati | ākāśaśarīraṃ brahma | satyātma prāṇārāmaṃ mana ānandam |
śāntisamṛddhamamṛtam | iti prācīnayogyopāssva || 2 ||

इति षष्ठोनुवाकभाष्यम् ॥

iti ṣaṣṭhonuvākabhāṣyam ||