यथा सोम्य मधु मधुकृतो निस्तिष्ठन्ति नानात्ययानां वृक्षाणाꣳ
रसान्समवहारमेकताꣳ रसं गमयन्ति ॥ १ ॥

yathā somya madhu madhukṛto nistiṣṭhanti nānātyayānāṃ vṛkṣāṇām̐
rasānsamavahāramekatām̐ rasaṃ gamayanti || 1 ||

ते यथा तत्र न विवेकं लभन्तेऽमुष्याहं वृक्षस्य रसोऽस्म्यमुष्याहं वृक्षस्य
रसोऽस्मीत्येवमेव खलु सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सति सम्पद्य न विदुः सति
सम्पद्यामह इति ॥ २ ॥

te yathā tatra na vivekaṃ labhante'muṣyāhaṃ vṛkṣasya raso'smyamuṣyāhaṃ vṛkṣasya
raso'smītyevameva khalu somyemāḥ sarvāḥ prajāḥ sati sampadya na viduḥ sati
sampadyāmaha iti || 2 ||

त इह व्याघ्रो वा सिंहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतङ्गो वा दꣳशो वा
मशको वा यद्यद्भवन्ति तदाभवन्ति ॥ ३ ॥

ta iha vyāghro vā siṃho vā vṛko vā varāho vā kīṭo vā pataṅgo vā dam̐śo vā
maśako vā yadyadbhavanti tadābhavanti || 3 ||

स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदꣳ सर्वꣳ तत्सत्यं स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति
भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ४ ॥

sa ya eṣo'ṇimaitadātmyamidam̐ sarvam̐ tatsatyaṃ sa ātmā tattvamasi śvetaketo iti
bhūya eva mā bhagavānvijñāpayatviti tathā somyeti hovāca || 4 ||

इति नवमखण्डभाष्यम् ॥

iti navamakhaṇḍabhāṣyam ||