असौ वा आदित्यो देवमधु तस्य द्यौरेव तिरश्चीनवꣳशोऽन्तरिक्षमपूपो मरीचयः
पुत्राः ॥ १ ॥

asau vā ādityo devamadhu tasya dyaureva tiraścīnavam̐śo'ntarikṣamapūpo marīcayaḥ
putrāḥ || 1 ||

तस्य ये प्राञ्चो रश्मयस्ता एवास्य प्राच्यो मधुनाड्यः । ऋच एव मधुकृत
ऋग्वेद एव पुष्पं ता अमृता आपस्ता वा एता ऋचः ॥ २ ॥

tasya ye prāñco raśmayastā evāsya prācyo madhunāḍyaḥ | ṛca eva madhukṛta
ṛgveda eva puṣpaṃ tā amṛtā āpastā vā etā ṛcaḥ || 2 ||

एतमृग्वेदमभ्यतपꣳस्तस्याभितप्तस्य यशस्तेज इन्द्रियं वीर्यमन्नाद्यं
रसोऽजायत ॥ ३ ॥

etamṛgvedamabhyatapam̐stasyābhitaptasya yaśasteja indriyaṃ vīryamannādyaṃ
raso'jāyata || 3 ||

तद्व्यक्षरत्तदादित्यमभितोऽश्रयत्तद्वा एतद्यदेतदादित्यस्य रोहितꣳ रूपम् ॥
४ ॥

tadvyakṣarattadādityamabhito'śrayattadvā etadyadetadādityasya rohitam̐ rūpam ||
4 ||

इति प्रथमखण्डभाष्यम् ॥

iti prathamakhaṇḍabhāṣyam ||